\u00cd morgun var v\u00f8llurin \u00ed Trongisv\u00e1gi, og \u00e1sko\u00f0arask\u00fdli\u00f0 vi\u00f0 St\u00f3r\u00e1, karmur um \u00e1rligu \u00fatigu\u00f0st\u00e6nastuna \u00ed Su\u00f0uroynni.<\/p>\n\n\n\n
Ta\u00f0 eru prestarnir, sum saman vi\u00f0 kirkjur\u00e1\u00f0unum, degnum og klokkarum \u00ed Su\u00f0uroynni, seinastu \u00e1rini hava tiki\u00f0 stig til og gj\u00f8rt hesa \u00fatigu\u00f0st\u00e6nastuna og innanduragu\u00f0st\u00e6nastuni \u00ed Margh\u00f8llini.<\/p>\n\n\n\n
Gott ve\u00f0ur var, n\u00fa f\u00f3lk \u00far allari oynni samla\u00f0ust til hornt\u00f3nleik, s\u00e1lmasang, b\u00edbliulestur, s\u00f8gu og b\u00f8n. Stuttligt var at allir prestarnir, og f\u00f3lk \u00far allari oynni, h\u00f8vdu ymiskar uppg\u00e1vur fr\u00e1 byrjan til enda. <\/p>\n\n\n\n
Hanus P\u00e1l Joensen pr\u00e6dika\u00f0i \u00fat fr\u00e1 tekstinum um at Jesus f\u00f3r til Himmals at fyrireika okkum \u00e6vigan b\u00fasta\u00f0, men at vit framvegis kunnu f\u00e1a bo\u00f0skapin \u00ed b\u00edblulestri, \u00fati \u00ed n\u00e1tt\u00faruni og millum menniskju. <\/p>\n\n\n\n
Tv\u00f8royrar Hornorkestur sp\u00e6ldi undir allari gu\u00f0st\u00e6nastuni fr\u00e1 preludium til s\u00e1lmasangin og so at enda vi\u00f0 einum r\u00e6ttaliga kveikjandi og \u00f8\u00f0rv\u00edsi postludium, og v\u00e6l runga\u00f0i. <\/p>\n\n\n\n
Katrin Mortensen fortaldi eina s\u00f8gu, i\u00f0 s\u00ed\u00f0ani bleiv kn\u00fdtt av hv\u00f8rjum einst\u00f8kum fingri \u00e1 hondini, solei\u00f0is at vit kunnu st\u00f8\u00f0ugt halda sambandi vi\u00f0 Jesus. <\/p>\n\n\n\n
Eftir gu\u00f0st\u00e6nastuna var bo\u00f0i\u00f0 innar \u00ed \u00cdtr\u00f3ttarh\u00fasi\u00f0 vi\u00f0 St\u00f3r\u00e1, har frukt, kaka, kaffi, te og sunkist var til \u00f8ll tey luttakandi. <\/p>\n\n\n\n
Ein sera g\u00f3\u00f0, hugnalig og kveikjandi l\u00f8ta, har ve\u00f0ri\u00f0, bo\u00f0skapurin, n\u00e1tt\u00faran og samveran sp\u00e6ldu hond \u00ed hond til eina g\u00f3\u00f0 \u00fatigu\u00f0st\u00e6nastu.<\/p>\n\n\n\n